Gletsjerwandeling Skaftafell in de zomer: de tocht die doorgaat als de natuurlijke grotten verdwenen zijn

Bijna elke verwarring in dit segment begint met een foto. De blauwe kamer met het geribbelde plafond, degene die u in de eerste plaats deed zoeken, is genomen tussen november en maart. Die grotten zijn smeltwaterkanalen in de ijskap: in de warme maanden stroomt water door de gletsjer en graaft de tunnel uit, waarna de kou het water afsluit en de ruimte achterblijft, hard en stil en begaanbaar. Als de warme maanden terugkeren, komt het water mee en stopt de begeleiding. Dat is het hele mechanisme, en daarom levert een zoekopdracht naar een zomerse gletsjerwandeling bij Skaftafell wandelingen op in plaats van grotten.

Wat blijft er dan over? Heel veel, eigenlijk. De uitlopers die van Vatnajökull afdalen richting de parkeerplaats van Skaftafell zijn in de warme maanden op hun duidelijkst: de wintersneeuw is van het oppervlak verdwenen, dus loopt u op kaal ijs in plaats van op een wit dek, en de vormen eronder — de molens, de spleten, de grijze asbanden die in het ijs zijn gevouwen — liggen open voor het oog. Gidsen vertellen u dat het oppervlak wekelijks verandert, en juist daarom zijn zij er. Een zomerse gletsjerwandeling bij Skaftafell is een wandeling over levend ijs, geen museum.

De eerlijke uitzondering. Eén grot is werkelijk het hele jaar open, en die ligt helemaal niet onder Vatnajökull. De Katla-grot bevindt zich in Mýrdalsjökull, de ijskap boven de vulkaan Katla, bereikbaar met de Super Jeep vanuit Vík, ongeveer anderhalf uur westelijk hiervandaan. Het ijs is zwart gestreept met vulkanische as, een ander beeld dan het blauwe en voor veel mensen een beter beeld. Drie aanbiedingen hier voeren hem uit vanuit Vík — €166, €176 en €251 — en twee andere als een lange dag vanuit Reykjavík. Als uw zomerse gletsjerwandeling bij Skaftafell een grot nodig heeft, is dat degene die bestaat.

Wat niemand kan beloven. Geen enkele aanbieding op deze site belooft blauw ijs, een droge vloer of een lege kamer, en wij ook niet. IJs beweegt. De gids kiest de route 's ochtends, en hoe de dag eruitziet wordt bepaald door de gletsjer, niet door de boeking. Wat de prijs koopt is een gekwalificeerde gids, de technische uitrusting en toegang tot een plek waar u niet zelf naartoe kunt lopen.

De tours vanuit Skaftafell verzamelen bij of vlak bij het park, en dat is precies het punt: €147 noemt zichzelf het dichtstbijzijnde verzamelpunt bij het ijs, met parkeergelegenheid en warme dranken inbegrepen, en €145 verzamelt bij Skaftafell zelf. Vanaf het verzamelpunt is het een korte rit en daarna een wandeling over morene — het grijze puin dat de gletsjer voor zich uit heeft geduwd — voordat er ook maar iemand een crampon aandoet. Die aanloop is meestal het minst fotogenieke en meest onderschatte deel van de dag.

Het ijs op komen. De gids bevestigt de crampons aan de rand, deelt een helm en een ijsbijl uit en geeft de korte uitleg over lopen met je voeten verder uit elkaar dan natuurlijk voelt. Dan sta je erop. De eerste tien minuten voelen vreemd, de drie uur daarna niet meer. Groepen lopen in een rij, langzaam, omdat de gids het oppervlak voor de groep leest in plaats van met iemand om het hardst naar boven te gaan. Op een zomerse gletsjerwandeling bij Skaftafell is het ijs kaal en stroef, het makkelijkste oppervlak dat er is om op te leren.

Wat je ziet. Vooral spleten — de blauwe sleuven waar het ijs onder zijn eigen gewicht is opengescheurd, die in de warme maanden open liggen in plaats van overbrugd met sneeuw. Molens, waar smeltwater in een schacht verdwijnt die het zelf heeft geboord. Aslagen van oude uitbarstingen, als donkere strepen in het ijs die vertellen op hoeveel jaar sneeuwval je staat. En het uitzicht terug de vallei in, dat op een heldere dag doorloopt tot het zwarte zand en de zee. De organisator van €147 zegt het simpel: spleten en opvallende ijsformaties, op een begeleide wandeling vanuit Skaftafell.

Hoe zwaar het is. Drie tot vier uur langzaam wandelen op vlak tot glooiend ijs, met aan beide kanten de aanloop te voet. Het is geen klim, en er wordt niets technisch van je gevraagd. Neem goede laarzen mee, trek een laag meer aan dan je denkt, en reken op wind. De tourpagina van elke tocht vermeldt zijn eigen minimumleeftijd en conditie-eisen, en die gelden.