Trekking po lodowcu Falljokull: jęzor, po którym naprawdę chodzą niemal wszystkie wycieczki w Skaftafell

Vatnajökull to największy czap lodowy w Europie i prawie żadna jego część nie jest osiągalna w ciągu jednego poranka. To, co sprawia, że południowe wybrzeże nadaje się na jednodniowe wycieczki, to jego lodowce odpływowe: języory lodu, które spływają z czapy przez przełęcze w górach i kończą nisko, blisko obwodnicy. Falljökull jest jednym z nich, a Svínafellsjökull jego sąsiadem. Oba schodzą w zasięgu Skaftafell, dlatego park stał się punktem zbiórki dla zachodniej części tej niszy i dlatego trekking na lodowcu Falljokull to pół dnia, a nie wyprawa.

Jego kształt. Nazwa to opis. Wysoko lód przepływa przez stromy próg i rozpada się na chaos bloków i wież, część, która dobrze wychodzi na zdjęciach z dna doliny. Niżej zrasta się w szeroki, łagodnie opadający jęzor o powierzchni, po której można chodzić. Grupy z przewodnikiem pracują na tej dolnej części. Strome zbocze powyżej to sceneria, nie trasa, i żadna oferta na tej stronie nie sprzedaje przejścia przez nie.

Jaka jest powierzchnia. Szaro-biała i twarda, prążkowana przez wodę roztopową, pocięta szczelinami, które otwierają się i zamykają w miarę ruchu jęzora. Latem zimowy śnieg zniknął i wszystko jest widoczne: młyny, w których strumienie powierzchniowe znikają w głąb, pasma popiołu z dawnych erupcji leżące w lodzie jak słoje drzewa, kałuże wody roztopowej w zagłębieniach. W chłodnych miesiącach wierzch pokrywa śnieg i charakter zmienia się całkowicie. Trekking na lodowcu Falljokull w kwietniu to nie ten sam spacer co w sierpniu, a przewodnicy planują trasę każdego ranka odpowiednio do warunków.

Dlaczego nie można po prostu wejść. Jęzor to żywy lód. Porusza się, jego powierzchnia stale się zmienia, a szczeliny nie są tam, gdzie były w zeszłym sezonie. Dlatego każda oferta tutaj jest z przewodnikiem i dlatego cena obejmuje raki, kask i czekan. To, co kupujesz na trekkingu na lodowcu Falljokull, to nie pozwolenie; to osoba, która zna ten lód zawodowo, i sprzęt, który czyni powierzchnię przechodnią.

Zbiórka. Oferty zbierają się na terenie parku lub obok niego. 632 zł opisuje się jako najbliższy punkt zbiórki od lodu, z parkingiem i ciepłymi napojami w cenie; 624 zł spotyka się w Skaftafell. Przewodnik najpierw sprawdza obuwie, bo to jedyny element wyposażenia, którego nikt nie może pożyczyć, i rozdaje resztę.

Podejście. Krótki przejazd, potem spacer po morenie: luźny szary gruz, który jęzor spychał przed sobą przez stulecia, z wodą roztopową płynącą przez niego. Teren jest nierówny i to część, na którą ludzie zapominają zarezerwować siły. Po drodze przewodnik zwykle pokazuje, gdzie lód sięgał jeszcze za życia obecnego pokolenia — i to właśnie wtedy, podczas trekkingu na lodowcu Falljokull, dociera skala tego miejsca.

Lód. Raki zakłada się na krawędzi, a grupa idzie gęsiego za przewodnikiem, powoli. Techniki uczy się około dziesięciu minut: stopy rozstawione, ciężar płasko, zaufaj kolcom. Stąd to kilka godzin w jedną i drugą stronę przez czoło lodowca, z przystankami przy tym, co jęzor robi w danym tygodniu — szczelina, w którą można zajrzeć, młyn lodowcowy, grzbiet z doliną za nim. W chłodnych miesiącach kilka z tych ofert dodaje naturalną jaskinię, a 632 zł opisuje wejście do naturalnie powstałej jaskini lub tunelu jako część trasy.

Ceny, wprost. Cztery oferty przy parku mieszczą się w granicach dwóch dolarów od siebie za sam spacer: 624 zł, 628 zł, 632 zł i 632 zł. Różni je długość, wielkość grupy i historia opinii, a nie cena. Powyżej nich są długie dni z Jökulsárlón: 956 zł za sześć godzin dla fotografów, 1 086 zł za pięć i pół godziny do odległych części wschodniego jęzora oraz 1 224 zł za sześć godzin do lodu, do którego krótkie wycieczki nie docierają, oceniane na 5.0 na podstawie 264 opinii. Kupują więcej terenu i mówią o tym wprost.